شمس الانساب . ن . تبارنامه‌ى ساختگىست براى سيد نشان دادن صفويان ، از آدم تا تهماسب ، مشجر با دايره‌ها . سنا 1 / 246 ؛ نشريه 7 / 586 . شمس الانساب فى تحقيق نسب سيد الاقطاب . محمد معصوم اصفهانى . زنجيره‌ى تبار شيخ عبد القادر جيلانى است . استورى ، زندگى 1063 ؛ تذكره‌نويسى 256 . آصفيه ، هندليست 2 / 1778 ش 110 ؛ موزه‌ى سالار 2 / 26 ش 491 . شمس التواريخ : تذكره‌ى شمس التواريخ . شيخ اسد اللّه ايزدگشسب متخلص به « شمس » فرزند محمود گلبايگانى . ( پيرامون 1303 - 15 ج 1 / 1366 ق ) . زندگىنامه‌ى كوتاهى است از دانشمندان و صوفيان و سرايندگان به‌ويژه شيعه ، در 4 « ركن » و 1 « خاتمه » : ركن 1 - فقيهان ، 2 - فرزانگان ، 3 - عارفان ، 4 - سرايندگان فارسى سرا . خاتمه . نگارنده و برخى از كسانى كه خود ديده و زنده تا روزگار نگارش ، يعنى ع 1 / 1231 ق . چاپ : اصفهان ، 1344 خ ، سنگى ، 127 ص . و از هموست : « تحفه السفر » ( هف 1 / 69 ) ، « جنة النفوس » ، « حيات الانسان » . آغاز : پس از حمد خدا و سپاس پاك يزدان . تاريخ تذكره 1 / 302 « تذكره‌ى شمس التواريخ » و فهرست كارهايش ؛ ذريعه 9 / 544 « ديوان شمس گلپايگانى » و نام چند كارش از آن ميان همين كتاب ، همانجا 4 / 38 « تذكره‌ى . . . » ، همانجا 14 / 220 « شمس التواريخ » ؛ نامه‌ى سخنوران 94 ؛ شعراى معاصر اصفهان 279 ؛ برگل 1 / 247 « اسرار عشق » مثنوى عرفانى در تفسير سوره‌ى يوسف از همو ؛ تذكره‌نويسى 768 ؛ مشار 3 / 3301 « شمس التواريخ » ( 2 چاپ : اصفهان ، 1331 ق ؛ تهران ، 1345 خ ) . شمس الضحى : مناقب دبيريه : فضايل العارفين . از ابو محمد معروف به صفدر حسين ، كه بايستى از مردم پايان سده‌ى 13 ق لكهنو باشد . در اوصاف ميرزا سلامت على دبير ( د 1292 ق ) و فضايل امامان و حضرت حسين . چاپ : لكهنو ، 1298 ق ، سنگى ، 174 ص . مشترك 11 / 1051 ؛ استورى 333 همان سه نام ؛ برگل 2 / 1030 همان سه نام كه نام نگارنده نادرست « صفدر حسينى » آمده ؛ مشار 3 / 3304 « شمس الضحى » ؛ ذريعه 9 / 320 « ديوان دبير لكهنوى » ، همانجا 14 / 223 « شمس الضحى » ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 549 . موزه‌ى بريتانيا ، چاپى 643 « شمس الضحى » المخاطب به فضايل العارفين و الملقب به « مناقب دبيريه » . بشير حسين ، شيرانى 1 / 77 ؛ شيرانى 4 . شمس المناقب . سروش - بخش تاريخ پيامبران و امامان . شمس المناقب . موسوى خان . به نظم . موضوع ؟ نشريه 7 / 273 . شواهد التجديد . از عبد الاحد مجددى ، متخلص به وحدت ، سرهندى ( د 1126 / 1714 م ) نواده‌ى مجددالف ثانى ، شيخ احمد سرهندى ( د 1034 / 1624 م ) . درباره‌ى همان نياى خود و اينكه او « مجدد » الف ثانى بوده و حديث « يبعث لهذا الامة على راس كل مائه سنة من يجددها » . نخست از او سخن مىگويد كه « شواهد تجدد » را